COP31 ETKİNLİK - KLU - Sürdürülebilirlik Koordinatörlüğü

Cop31 Etkinlik

Proje Hakkında

“COP31 İçin 31 Fidan” projesi, Türkiye’nin ev sahipliğinde gerçekleştirilecek 31. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı (COP31) kapsamında, Kırklareli Üniversitesi bünyesinde çevre ve iklim değişikliği farkındalığını artırmak ve sürdürülebilir bir geleceğe katkı sağlamak amacıyla hayata geçirilmiştir.

Proje kapsamında üniversitemizin üç farklı yerleşkesine toplam 31 ağaç dikilmiş ve her ağacın yanına çevre, iklim değişikliği, sürdürülebilir kalkınma ve çevre hukuku konularında bilgilendirici içeriklere erişim sağlayan QR kodlu tabelalar yerleştirilmiştir.

Dijital içeriklerde COP konferanslarının tarihçesi, COP31’in önemi, çevre hukukunun temel ilkeleri, ulusal ve uluslararası çevre düzenlemeleri ile iklim değişikliğinin su kaynakları ve tarım üzerindeki etkileri ele alınmaktadır.

Proje, ağaçlandırma çalışmalarını bilgilendirme ve farkındalık faaliyetleriyle birleştirerek çevre bilincini güçlendirmeyi, ortak sorumluluk anlayışını geliştirmeyi ve gelecek nesillere daha yaşanabilir bir çevre bırakılmasına katkıda bulunmayı hedeflemektedir.

Ağaçlarımız ve Anlattıkları

Projemiz kapsamında, Türkiye’nin ev sahipliği yaptığı 31. BM İklim Değişikliği Konferansı’na (COP31) ithafen, Kırklareli Üniversitesi’nin üç farklı yerleşkesine toplam 31 ağaç dikilmiştir. Her ağacın yanında, sürdürülebilir kalkınma, çevre ve iklim değişikliğiyle ilgili bir kavramı anlatan ve QR kod ile okunabilen bir tabela bulunmaktadır.

1. İklim Değişikliğiyle Mücadele
2. Sıfır Atık
3. İklim Dostu Kampüs
4. Biyoçeşitlilik
5. Yenilenebilir Enerji
6. Gelecek Nesiller
7. Gençlerin İklim Eylemi
8. Su Kaynaklarının Korunması
9. Sürdürülebilir Ulaşım
10. Çevre Eğitimi
11. Doğa Temelli Çözümler
12. İklim Okuryazarlığı
13. Temiz Üretim
14. İklim Dirençliliği
15. Döngüsel Ekonomi
16. Su Ayak İzinin Azaltılması
17. Yeşil Alanların Artırılması
18. Ormanların Korunması
19. Sürdürülebilir Tüketim
20. Toprak Sağlığı
21. Sürdürülebilir Tarım
22. İklim için Ortak Eylem
23. Karbon Ayak İzinin Azaltılması
24. Ekosistemlerin Korunması
25. İklim Adaleti
26. Gıda İsrafının Azaltılması
27. Sürdürülebilir Şehirler
28. Yerel Üretimin Desteklenmesi
29. Geri Dönüşüm
30. Temiz Hava
31. Enerji Verimliliği

Çevre ve İklim Konusunda Önemli Birtakım Uluslararası Düzenlemeler

BİRLEŞMİŞ MİLLETLER İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ ÇERÇEVE SÖZLEŞMESİ (UNFCCC, 1992)

Uluslararası iklim değişikliğiyle mücadelenin temel hukuki çerçevesini oluşturan bu sözleşme;

9 Mayıs 1992’de New York’ta kabul edilmiş, aynı yıl Rio de Janeiro’da düzenlenen Birleşmiş Milletler Çevre ve Kalkınma Konferansı’nda imzaya açılmış ve 21 Mart 1994’te yürürlüğe girmiştir.

Sözleşmede temel olarak, 2. başlıkta da açıklandığı üzere, atmosferdeki sera gazı yoğunluklarının iklim sistemi üzerindeki tehlikeli insan kaynaklı etkileri önleyecek bir düzeyde dengelenmesi amaçlanır. Taraflar, üçüncü başlık altındaki ihtiyat, sürdürülebilir kalkınma ve ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar gibi ilkeleri dikkate alarak hareket etmelidir. 4. başlıkta ise sera gazı salımlarının sınırlandırılması, iklim değişikliğine uyum, bilimsel araştırma, eğitim ve uluslararası iş birliğine ilişkin yükümlülükler düzenlenmiştir.

Sözleşme kapsamında gelişmiş ülkelerin, gelişmekte olan ülkelere finansman, teknoloji transferi ve teknik destek sağlamasına yönelik hükümler de kabul edilmiştir. Ayrıca tarafların sera gazı salımları ve iklim değişikliğiyle mücadele faaliyetleri hakkında bilgi sunmaları öngörülmüştür. 7. başlık ile birlikte, uygulamayı değerlendirmek ve sözleşmenin hedeflerine ulaşılması için gerekli kararları almak üzere Taraflar Konferansı oluşturulmuştur.

KYOTO PROTOKOLÜ (1997)

BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'nin uygulanmasına yönelik bu protokol;

sürdürülebilir kalkınma kapsamında tarafların 3. başlık altında belirlenen nicelleştirilmiş emisyon sınırlama ve azaltım taahhütlerini yerine getirmelerini ve bu doğrultuda 2. başlıkta belirtilen protokol ve önlemleri uygulamalarını öngörür. Protokol, atmosferdeki sera gazı yoğunluklarının azaltılmasına, iklim sistemi üzerindeki tehlikeli müdahalelerin önlenmesine katkıda bulunurken 12. maddeyle birlikte temiz kalkınma mekanizması oluşturur, bu mekanizmanın amacı tarafları nihai amaca ulaşma doğrultusunda desteklemektir.

PARİS ANLAŞMASI (2015)

BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi kapsamında kabul edilen bu anlaşma;

sürdürülebilir kalkınma ve yoksulluğun ortadan kaldırılması amacıyla küresel iklim değişikliği tehdidine karşı mücadeleyi güçlendirir. 2. başlık altında küresel sıcaklık artışının sanayi öncesi seviyelere kıyasla 2°C'nin oldukça altında tutulması ve 1,5°C ile sınırlandırılması hedeflenirken 4. başlıkla beraber tarafların ulusal katkı beyanları aracılığıyla sera gazı emisyonlarını azaltmaya yönelik hedefler belirlemeleri ve bu hedefleri zaman içinde geliştirmeleri öngörülür. Anlaşmanın nihai amacı doğrultusunda ise 15. madde ile birlikte "Anlaşmanın Uygulanmasını Kolaylaştırma ve Anlaşmaya Uyumu Teşvik Komitesi" (PAICC) kurulmuştur.

TARAFLAR KONFERANSI (COP)

COP (Conference of the Parties – Taraflar Konferansı) Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'ne (UNFCCC) taraf ülkeler ve AB'nin her yıl bir araya gelerek küresel iklim politikalarını değerlendirdiği ve yeni hedefler belirlediği en üst düzey uluslararası iklim toplantısıdır.

COP (Conference of the Parties - Taraflar Konferansı), Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin (UNFCCC) en üst karar alma organıdır¹. Sözleşmeye taraf ülkeler ve Avrupa Birliği, iklim değişikliğiyle mücadeleyi değerlendirmek üzere her yıl COP toplantılarında bir araya gelir. COP, tarafların sunduğu ulusal bildirimleri ve sera gazı emisyon envanterlerini inceleyerek alınan önlemlerin etkisini ve Sözleşme’nin nihai amacına ne ölçüde yaklaşıldığını değerlendirir. İlki 1995’te Berlin'de toplanan COP’ta, Kyoto Protokolü (1997) ve Paris Anlaşması (2015) gibi iklim değişikliğiyle mücadelenin temel belgeleri kabul edilmiştir. COP başkanlığı, BM’nin tanıdığı beş bölge grubu arasında dönüşümlü olarak el değiştirir². Bu sistem çerçevesinde 31. Taraflar Konferansı (COP31), 9–20 Kasım 2026 tarihlerinde Türkiye’nin ev sahipliği ve başkanlığında Antalya’da düzenlenmektedir³.

¹ BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, 1992, Madde 7.
² UNFCCC, “Conference of the Parties (COP)”, unfccc.int.
³ UNFCCC ile Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti arasındaki Ev Sahibi Ülke Anlaşması (8 Eylül 2026 tarihli ve 33364 sayılı Resmî Gazete).

COP Konferanslarının Tarihçesi

UNFCCC’nin Kabulü - Rio de Janeiro (1992)
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, Rio De Janeiro’daki Dünya Zirvesi’nde kabul edilerek uluslararası iklim iş birliğinin temellerini atmıştır.
Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, Rio de Janeiro’daki BM Çevre ve Kalkınma Konferansı’nda (Dünya Zirvesi) imzaya açılarak uluslararası iklim iş birliğinin temellerini atmıştır. Sözleşme 1994’te yürürlüğe girmiştir.

COP1 – Berlin (1995)
İlk Taraflar Konferansı’nda kabul edilen Berlin Yetkisi ile Ek I’de yer almayan taraflara (çoğunlukla gelişmekte olan ülkelere) yeni yükümlülükler getirilmemesi öngörülürken, gelişmiş ülkelerin sera gazı emisyonlarını sınırlandırma ve azaltmaya yönelik taahhütlerinin güçlendirilmesini amaçlayan müzakere süreci başlatılmıştır (UNFCCC, 1995, Decision 1/CP.1, para. 2(a)–(b)).

COP3 – Kyoto (1997): Kyoto Protokolü
Kyoto Protokolü kabul edilerek gelişmiş ülkeler için yasal olarak bağlayıcı emisyon azaltım hedefleri getirilmiştir. Protokol 2005’te yürürlüğe girmiştir.

COP15 – Kopenhag (2009)
Evrensel bir iklim anlaşmasına ulaşma hedefiyle toplanan konferansta bu hedef gerçekleştirilememiştir. Ortaya çıkan Kopenhag Mutabakatı resmen kabul edilmemiş, yalnızca kayda alınmıştır. Mutabakat, küresel sıcaklık artışının 2°C ile sınırlandırılması hedefini ve gelişmiş ülkelerin gelişmekte olan ülkelerde iklim eylemini desteklemek üzere 2020 yılına kadar yıllık 100 milyar doları ortaklaşa harekete geçirme taahhüdünü gündeme getirmiştir.

COP21 – Paris (2015): Paris Anlaşması
Paris Anlaşması kabul edilir; tüm taraflar küresel sıcaklık artışını 2°C’nin çok altında tutmayı ve 1,5°C yolunda çaba göstermeyi taahhüt eder. Tarafların Ulusal Katkı Beyanlarını (NDC) beş yılda bir sunmaları; yeni beyanların önceki beyanlara kıyasla ilerleme sağlaması ve mümkün olan en yüksek iddia düzeyini yansıtması öngörülmektedir.

COP31 – Antalya (2026)
Türkiye’nin ev sahipliği ve başkanlığında toplanan COP31, finansman, teknoloji ve dayanıklılık alanlarında uygulamayı ilerletmeyi ve iş birliğini güçlendirmeyi amaçlamaktadır. Konferans, küresel liderleri, politika yapıcıları, bilim insanlarını, iş dünyasını, sivil toplumu ve gençleri bir araya getirmektedir.

COP31

31. BM İklim Değişikliği Konferansı (COP31), 9–20 Kasım 2026 tarihlerinde Türkiye'nin ev sahipliğinde Antalya’da düzenlenmiştir. Konferansın başkanlığını Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Murat Kurum, müzakerelerin başkanlığını ise Avustralya’dan Chris Bowen üstlenmiştir.

BM İklim Değişikliği Konferansları, dünyadaki hemen her ülkeyi bir araya getiren ve iklim değişikliği konusunda karar alan tek çok taraflı forumdur. Kısacası COP, küresel sıcaklık artışının 1,5°C ile sınırlandırılması, iklim değişikliğinin etkilerine karşı en savunmasız toplulukların uyumunun desteklenmesi ve küresel ölçekte 2050’ye kadar net sıfır emisyona ulaşılması gibi iklim krizine yönelik eylemlerin kararlaştırıldığı yerdir⁴.

⁴ UNFCCC, “COP31”, https://unfccc.int/cop31

Proje Ekibimiz